SZANSA DLA FRANKOWICZÓW

Klauzule niedozwolone (abuzywne), będące przedmiotem sporu między bankami a tzw. frankowiczami dotyczą podstawy przeliczenia kwoty udzielonego kredytu, a także kwot poszczególnych rat kredytowych. Na podstawie klauzuli bank, który udzielił kredytu we frankach szwajcarskich (CHF) wyznacza kurs franka według własnych, wewnętrznych tabel kursowych. Tego rodzaju postanowienie umowne, daje bankowi jednostronne i nieograniczone uprawnienie do ustalania kursu waluty i wpływania na wysokość kredytu lub rat. W efekcie są to klauzule rażąco niekorzystne dla konsumenta i mogą zostać, a niektóre już zostały uznane za niedozwolone.

Wyrok TSUE z dnia 3 października 2019 r. C-260/18

Wydany w dniu 3 października 2019 r. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) C-260/18 może się okazać przełomowy dla konsumentów, którzy zaciągnęli kredyt we frankach szwajcarskich. Bardzo skrótowo ujmując wskazane orzeczenie, w razie uznania przez sąd polski, że w umowie kredytowej występuje klauzula niedozwolona, sąd może:

1. Unieważnić zawartą z bankiem umowę kredytową, jeżeli dalsze obowiązywanie tej umowy jest niemożliwe, przy uwzględnieniu krajowych przepisów, lub
2. Wyeliminować z umowy samą klauzulę niedozwoloną, zachowując ważność umowy kredytowej (tzw. odfrankowienie kredytu).

Każde ze wskazanych powyżej rozstrzygnięć sądu jest korzystne finansowo dla frankowiczów, dlatego warto wystąpić na drogę sądową.

ad. 1 Unieważnienie umowy kredytowej.

W razie unieważnienia przez sąd umowy kredytowej, strony tej umowy stają się zobowiązane do zwrotu wszelkich wzajemnych świadczeń. Bank zwraca kredytobiorcy wszystkie dokonane w ramach wykonywania umowy wpłaty (np. raty kredytowe, prowizje, wpłaty na ubezpieczenie), a kredytobiorca zwraca bankowi kwotę otrzymanego kredytu. Po wzajemnej kompensacie świadczeń może się okazać, iż kredytobiorcy do całkowitego rozliczenia z bankiem pozostanie do spłaty niewielka kwota albo nawet, że dokonał nadpłaty kredytu.

ad. 2 Wyeliminowanie klauzuli niedozwolonej z umowy

Tzw. odfrankowienie umowy ma miejsce w sytuacji, gdy umowa po wyeliminowaniu klauzuli niedozwolonej może dalej istnieć. W konsekwencji umowa wiąże strony, jednak już bez powiązania z walutą obcą, przy zachowaniu oprocentowania LIBOR. Obniżeniu ulega saldo pozostałego do spłaty kredytu oraz kwoty pozostałych do spłaty rat. Ponadto, odfrankowienie kredytu daje możliwość ubiegania się o rozliczenie z bankiem dokonanych nadpłat rat kredytowych. Ich suma często daje kwotę kilkudziesięciu lub nawet kilkuset tysięcy złotych.

Sposób dochodzenia roszczenia od banku

Dochodzenie swoich roszczeń od banku, najczęściej będzie się wiązało ze złożeniem pozwu do sądu. Pozew powinien zawierać m.in. dokładne wyliczenie żądanej od banku kwoty. Do obliczeń niezbędne jest dysponowanie historią kredytu, którą można uzyskać po złożeniu stosownego wniosku do banku. Ponadto, do pozwu należy załączyć umowę kredytową wraz z regulaminem kredytu obowiązującym w dacie zawarcia umowy oraz inne niezbędne dokumenty.

Pozew podlega opłacie wynoszącej 5 % wartości sporu jednak nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 1.000 zł.

Należy również mieć na uwadze obowiązek zapłaty zaliczki na opinię biegłego. Udział biegłego w sprawie będzie konieczny, ze względu na skomplikowane obliczenia wartości przedmiotu sporu i jednocześnie dochodzonego roszczenia.

Ze względu na złożony charakter tego rodzaju spraw, przed złożeniem pozwu warto skorzystać z pomocy profesjonalisty – adwokata lub radcy prawnego.

ADWOKAT PIOTR RYMDEJKO