Upadłość konsumencka

Brak majątku nie wyklucza możliwości ogłoszenia upadłości konsumenckiej. Posiadanie majątku nie jest warunkiem koniecznym do złożenia wniosku o upadłość. Sąd może ogłosić upadłość również wobec osoby, która nie posiada żadnych cennych rzeczy – np. samochodu, mieszkania, czy oszczędności.

Głównym celem upadłości konsumenckiej jest oddłużenie osoby fizycznej, która stała się niewypłacalna, a nie likwidacja jej majątku. Co więcej, brak majątku może sprawić, że Twoje postępowanie będzie przebiegało szybciej, gdyż syndyk nie będzie musiał zajmować się sprzedażą poszczególnych przedmiotów.

W większości wypadków, jeżeli Twoje zadłużenie jest na tyle duże, że nie jesteś w stanie go spłacić, ogłoszenie upadłości będzie korzystnym rozwiązaniem. Co więcej, często jest to jedyna droga do pozbycia się długów.

Nierzadko jednak są sytuacje, w których złożenie wniosku o upadłość będzie dla Ciebie bardzo niekorzystne. Możesz się narazić w ten sposób na poważne konsekwencje finansowe i osobiste. Jako syndyk mam na co dzień do czynienia z nieprzemyślanymi wnioskami upadłościowymi i związanymi z tym dramatami rodzinnymi. Decyzja o ogłoszeniu upadłości jest jedną z kluczowych decyzji życiowych, dlatego nie podejmuj jej samodzielnie i skonsultuj się wcześniej ze specjalistą – adwokatem, radcą prawnym, czy doradcą restrukturyzacyjnym.

Niestety nie. Ogłoszenie upadłości, to dopiero początek procesu, zmierzającego do pełnego oddłużenia. Z tą chwilą sąd upadłościowy powołuje syndyka, który m.in. likwiduje majątek dłużnika i sporządza projekt planu spłaty, który składa do sądu. Następnie na rozprawie sąd upadłościowy ustala plan spłaty. Dopiero wykonanie ustalonego planu spłaty pozwala na pozbycie się długów. W wyjątkowych, szczególnych sytuacjach sąd upadłościowy może umorzyć Twoje długi bez ustalania planu spłaty i w takiej sytuacji uzyskujesz oddłużenie znacznie wcześniej.

Okres na jaki ustalany jest plan spłaty wierzycieli, zależy w głównej mierze od Twojego stopnia winy w doprowadzenia do stanu niewypłacalności. Innymi słowy, badane jest na ile przyczyniłeś się do powstania swoich długów i do zaprzestania ich spłaty.

Jeżeli sąd dojdzie do wniosku, że do stanu niewypłacalności(lub do istotnego zwiększenia stopnia niewypłacalności) doprowadziłeś umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, plan spłaty jest ustalany na okres od 36 do 84 miesięcy. Im stopień Twojej winy jest wyższy, tym dłuższy będzie czas spłaty wierzycieli.

W innym wypadku, plan spłaty jest ustalany na okres do 36 miesięcy. W praktyce sądy rzadko orzekają krótszy plan niż 36 miesięcy, chyba że Twoje zadłużenie jest na tyle niewielkie, że masz możliwość pełnej spłaty wierzycieli w krótszym czasie.